مسافت شب رامي شمرم

 ونبودنــهايت را

 با بي شمار اشكهايم طي مي كنم

 آه سينه با غم نــهان قلبم عـــجين

 ترسيمي ست از تكرار شبانه ام

 بــا خفتنـهاي پريشــان

 دست و پنجه نرم مي كند خواب آلودگيهايم

 نكند شبي با بي خوابگي همبستر شوي

 در اين بستر همه چيز سرگردان است

 خوابهاي پريده،در پژواك افكاربي رنگ

 ديــگر هيــچ گـاه

 خواب ساعت ديواري اتاقم را نمي پرانم

 ديگر قصه تكرار تيك تاكش را نمي خواهم

 من چشمانم بسته است

 دوســت دارم،

 ذهن پريشان لحظه هاي گيج شده

 خالي ازهرتصويري باشد

 تنها قاب خــالي اشــكـهايم

 در انتظار تصوير آمدن توست

دریا۵/۱۱/۸۶

نوشته شده در Fri 25 Jan 2008ساعت 10:48 AM توسط دریــا| |