آبــی مــثــل دریـــا

مرگ

abi-mesle-darya — Tue, 07 Apr 2009 14:37:18 GMT

^{با من بنویس}

^{روشنتر از بینایی}

^{خواناتر از آنچه می خوانی}

^{مشق کن لابلای نقطه ها را}

^{بی تعلق}

^{با نقطه بخوان ،بی نقطه بنویس}

^{هیچکس اینجا نیست}

^{خواب را،بیداری را بنویس}

^{بنویس معلق است}

^{دیواری نیست}

^{وجود دارم اما}

^{سبکتر از آنم که بخوابم}

^{امیدی نیست}

^{اگر خوابیدم بیدارم نکن!}

^{فقط من را بی نفس بنویس.}

دریا ۱۸/۰۱/۸۸

فاصله...

abi-mesle-darya — Wed, 24 Sep 2008 16:09:18 GMT

به اندازه ی سال هایی که ندانستم هستی

نبودم و دوستت نداشتم

بودم و دوستت نداشتم

به فاصله محکومم

به چشمانم نگاه می کنی و

از دستانم دور می شوی

دریغ از مهلتی ،

تا سمت دستانم را گم کنم!

ای دور دوست داشتنی!

دوری ولی پیدایی

من اما از فاصله گم می شوم...

دریا۳/۷/۸۷

بودن با درد!

abi-mesle-darya — Fri, 08 Aug 2008 12:05:18 GMT

بودن چیست؟

دم به دم نیست شدن ثانیه های هستی؟

بودن آیا انتظار لب پنجره است؟

یا چراغی که سر راه کور من و تو پیدا نیست؟

بودن آن قطره ی اشکی ست که در خالی تنهایی خود می ریزی

بودن آن لحظه ی شادیست که از زندگی ات می رانی

عکس آن چهره که در قاب به خود می مانی

...

من و تنهایی و رویای حقیقی

با توام!

تو که تنها بودی و از این بودن تنها رازی

به چه رو با نگاهی به تنهایی شیشه ای ام سنگ زدی

با نگاهی مثال غروب خورشید

و من ماندم و تنهایی و پیونده نگاهی مرده!

من شدم بی تنهایی و بی دست نگاهی

نیست شدم !

و تو اما طلوع نگاهت سمت تنهای جدیدی

کاش می مردم و تو

به دلم تنهایی با درد نمی بخشیدی

...

دریا۱۸/۵/۸۷

چه می شود باشی؟

abi-mesle-darya — Thu, 10 Jul 2008 18:30:18 GMT

بــی احــتـســاب اینهــمـه فاصــلـه و شب های بـیـــــداری

تـمام می شود عـمرم،بی آنکـه لــحظه ای مـال من باشـــی

دنــیـا را به زانــوی گام های آمـــدنـت مـی کـشـانم اگــــر،

بــه کـوچــکـتـریـن مــعنای بـودن هــــم پـای مـن بـاشــــی

چـــه مــی شـــود مــگر،آســـمــان زمـیــن شـو د گـاهــــی

مـن زمـین باشـم،تو قد قطره ای باران آســمـان من باشــی

مـی شـوم هـــزار حـکـایـــت بـــی غـصه بـا خـنـده ی تـــو

مـی خـندم بـه هــزار اگر ،دلیل تبـسمی بر لبان مـن باشــی

ســلام مــــی کـنـــم به هـر واژه کــه از دهـان تـو مـی آیـد!

اگــر بــه کـوتاهـی سـلام یـک آشـنا هـمــکـلام مـن باشــی

می تـوان شسـت دریـایی به پاکی یک قـطره اشـک دلتنگی

می شویـم هزار دریااگر با قـطره اشکی دلتنگ مــن باشـی

هـــمــه حــســاب لـحـظه هــای مـن بـودن و نـبـودن اســـت

نیست میشوم اگر،به باوربودن یک سایه درکنار مـن باشــی

دریا/۲۰/۴/۸۷

من جا مانده از من...

abi-mesle-darya — Tue, 24 Jun 2008 06:55:18 GMT

از آخرین وقت بودنت زمان زیادی می گذزد،انقدر بودنت دور است

که حضورت را یادم نمی آید.

لبخند می زنم اما،لحظه های شادی نیست.روی دفترچه ی خاطراتم غبار نشسته،

پشته شیشه هم باران می بارد،شیشه از باران تار شده،

درست مثل تو در ذهن دفترچه ی خاطراتم.

زیر باران می روم ...

حالا بوی خاک باران خورده می آید،باران همه چیز را می شوید،

نوشته هایم ،بود و نبودنهایت راومن بی تو ،من جا مانده از من...

و نام تو را و نقش هایی که کدر شدند...

من و تو بی هم در ذهن زمان تار خواهیم شد...

۴/۴/۸۷

همنفس بهار

abi-mesle-darya — Wed, 11 Jun 2008 14:20:18 GMT

حال امروزم را پرسیدی؟از دیروز بهترم،دیگر شادمانی کودکانه ی

گاز زدن بستنی حواسم را از میوه شدن شکوفه ی گیلاس پرت نمی کند !

می بینی بزرگ شده ام !

از اقاقی ها بی خبر نیستم،پنجره ی اتاقم آخرین نفس های بهار را می بلعد و

دنیا هنوز در منتهی الیه کوچه یمان رنگ بهار است.

گاهی که تابستان گرمک هایش را به رخ میوه ها می کشد هوا تب می کند.

دیروز در تب بلال زغالی کنار خیابان دیدمش!

این آخر ها هم مادر بزرگ از آستین لباس بهار برای خود عرقچینی دوخته و

به استقبال تابستان می رود.

غروب که می شود بهار از خنده ی کودکان نفس های عمیق می کشد،

من هم نفس های عمیق می کشم حالا حالم خیلی بهتر است،

آخر تو در عمیقترین نفس های بهاری !

۲۲/۳/۸۷دریا

وقت تمام شد!

abi-mesle-darya — Tue, 27 May 2008 14:23:18 GMT

باز هم وقت تمام شد

حرف ها خفته اند

صداها محبوس

سكوت آرام هيس مي گويد!

قامت خاموشي

کم کم روشنی ها را فرا می گیرد

صداي جير جير

از لاي درزهاي شب مي آيد

وقت تمام شد!

و صداي قلبم

زير گام هاي رفتن تو دور مي زند

دريا۷/۳/۸۷

هراس پيمودن

abi-mesle-darya — Sun, 11 May 2008 10:16:18 GMT

ابتداي راه ايستاده ام

با هراس پيمودن

به پشت سر كه مي نگرم

رد پايم حكايت يك را ه پيموده است

من ،كجاي رفتن ايستاده ام؟!

سرم را بالا مي گيرم

اين بي ستاره ي آسمان كمكم خواهد كرد؟

دريا۱۱/۱۰/۸۶

روزگار درنگ

abi-mesle-darya — Fri, 09 May 2008 06:32:18 GMT

كنار پنجره مي ايستم

گرماي وجودم را بر شيشه آه مي سازم

سر انگشتانم نقش مي زند تام تو را

كاش تكرار نشود روزگار درنگ

صيوري مي كنم كوچ پرستو را هر بار

نه،اينبار مي خواهم با پرستو پي بهار روان شوم

شايد درنگ به تمامي بي معناست

وقتي هنوز مات تولد شكوفه مي شوم

مسحور يك نفس نسيم بهاري

چشمانم بهار را تا ته كوچه هاي خيال

تا اوج درختان سترون دنبال مي كند

مي بيني؟!

درون خسته ام هنوز تا پي بهار توان دارد

وقتي باران هنوز معناي طراوت گلهاست

وتو!

هر روز در ذهنم پر رنگتر مي شوي

چه روياي زيباييست اين پرواز

شايد درنگ به تمامي بي معناست!

دريا/۱۶/۹/۸۶

من دلم تنگ مي شود

abi-mesle-darya — Sat, 26 Apr 2008 16:11:18 GMT

مــن دلــم تنــگ مي شود

براي تو

براي هرآنچه كه تكانم مي دهد

تـــــا تــامل خـــويش

بـــــــراي خاطراتمان

چيزهايي كه تو، توهم مي خوانيشان

دلــم كــه تنـــگ مي شــود

پاي لحظه هاي خالي از تو

بــساط اشك پهن مي كــنم

گوش خيالم را به گذشته مي چسبانم

صدايت را از امواج پراكنده ي زمان جمع مي كنم

پژواك صدايت بر ديوار ذهن مي كوبد

پر از آواز مي شوم از تو

مگرغير از اين است

كه توهم هم وجود دارد؟

باشد ...

به خودم دروغ نمي گويم!

اما به حقيقت دقايق پريشان عاشقي سوگند

دلم براي اين توهم تنگ مي شود

دريا ۷/۲/۸۷